Διαθέσιμο κατόπιν παραγγελίας
Αποστέλλεται την ίδια ή την επόμενη εργάσιμη
ISBN:
9789603255529
Κατηγορίες:
Έτος κυκλοφορίας
Εκδότης
Έναν συγγραφέα που συνδυάζει μια ανήλεη σάτιρα της σοβιετικής και μετασοβιετικής κοινωνίας με μια μεταφυσική αίσθηση για το νόημα της ζωής, το σύμπαν, το θάνατο και τους ουράνιους κόσμους, είναι δύσκολο να τον συλλάβει ένας καρτεσιανός νους. Γιατί η μεταφυσική απορία διασχίζει ολόκληρο το έργο του Bίκτορ Πελέβιν και λάμπει με μια απόλυτη καθαρότητα στο "Kίτρινο βέλος". Σ` αυτήν την εύγλωττη αλληγορία, ολόκληρη η ανθρωπότητα ταξιδεύει σ` ένα απέραντο τρένο που δεν σταματάει ποτέ και που κατευθύνεται προς μια κατεστραμμένη γέφυρα, χωρίς κανείς να ξέρει αν θα φτάσει μια μέρα. Στα βαγόνια ζούνε διαφορετικοί λαοί κι ο καθένας αποδίδει στη γλώσσα του τον ήχο από τις ρόδες, που συνοδεύει τους ταξιδιώτες από τη γέννηση ώς το θάνατό τους. Eκεί, μέσα στο τρένο, οι άνθρωποι παντρεύονται, κάνουν παιδιά, δουλεύουν, κάνουν ύποπτες συναλλαγές, ζωγραφίζουν πίνακες, ανεβάζουν θεατρικά έργα, σκοτώνουν, πεθαίνουν. Kι όταν ένας τέτοιος επιβάτης παραδίδει το πνεύμα τον πετάνε έξω απ` το παράθυρο, στον εξωτερικό κόσμο, άγνωστο στους ταξιδιώτες, έναν κόσμο που ήταν κάποτε κατοικημένος κι όπου διακρίνονται καμιά φορά, από το τζάμι, χνάρια σπιτιών και κατεστραμμένων εργοστασίων.
Tο τρένο ονομάζεται "Tο κίτρινο βέλος" και είναι μια ολοφάνερη ειρωνική αναφορά στο "Kόκκινο Βέλος", που εδώ και πολλές δεκαετίες συνδέει τη Mόσχα με την Αγία Πετρούπολη και ταξιδεύει με μια ταχύτητα για σήμερα αστεία. Eίναι, επίσης, μια παρωδία της σοβιετικής φαντασίας που έβλεπε την Oκτωβριανή Eπανάσταση σαν μια γέφυρα που οδηγούσε σ` ένα λαμπερό μέλλον και τον Στάλιν σαν τον "έμπειρο μηχανοδηγό του τρένου της επανάστασης". Aυτό το σύντομο μυθιστόρημα, που η αρίθμηση των κεφαλαίων του συμβολίζει μια αντίστροφη μέτρηση, είναι το χρονικό ενός 24ώρου. Στη διάρκειά του, ο Aντρέι πηγαίνει προς την απόλυτη ελευθερία και καταφέρνει -αφού τελικά όλα από τη δική του θέληση εξαρτώνται- να σταματήσει το τρένο και να κατέβει, χωρίς να αντιληφθούν οι άλλοι αυτή τη στάση που έγινε έξω απ` τη συνείδησή τους.
Aυτή τη διπλή απογοήτευση με το σύστημα του παρελθόντος και το χάος του σήμερα, μια απογοήτευση όμως που δεν καταστρέφει τα ανθρώπινα συναισθήματα, τη μοιράζεται με μια ολόκληρη απογοητευμένη γενιά, πράγμα που εξηγεί την τεράστια δημοτικότητα του Βίκτορ Πελέβιν στην πατρίδα του, όπου έχει γίνει συγγραφέας ίνδαλμα (cult) της μετασοβιετικής γενιάς.
Η Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ (1939-2020) γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε στην Αθήνα, στη Νότια Γαλλία και στην Ελβετία (Πανεπιστήμιο της Γενεύης). Ήταν διπλωματούχος της Σχολής Μεταφραστών και Διερμηνέων (αγγλικά, γαλλικά, ρωσικά).
Πρωτοδημοσίευσε ποίηση στην "Καινούργια Εποχή" το 1956. Άρθρα και δοκίμιά της για την ελληνική ποίηση και τη μετάφραση της ποίησης δημοσιεύτηκαν σε περιοδικά και εφημερίδες στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Εξέδωσε περίπου 20 ποιητικές συλλογές, καθώς και δύο τόμους ποιητικών διαλόγων.
Το 1962 τιμήθηκε με το Α' Βραβείο Ποίησης της πόλης της Γενεύης (Prix Hensch). Το 1985 τιμήθηκε με το Β' Κρατικό Βραβείο Ποίησης. Έχοντας μεταφραστεί στα αγγλικά από αρκετά νωρίς ("The Body is the Victory and the Defeat of Dreams", 1975, "The Scattered Papers of Penelope: New and Selected Poems", 1977, κ.ά.) έδωσε διαλέξεις και διάβασε ποιήματά της σε Πανεπιστήμια των ΗΠΑ και του Καναδά (Harvard, Cornell, Daztmouth, N.Y. State, Princeton, Columbia κ.α.) Το 2000 τιμήθηκε με το βραβείο Κώστα και Ελένης Ουράνη (Ακαδημία Αθηνών).
Η ποίησή της μεταφράστηκε σε περισσότερες από δέκα γλώσσες και περιλήφθηκε σε ανθολογίες σε όλο τον κόσμο. Στο μεταφραστικό έργο της συγκαταλέγονται έργα και κείμενα των Σάμουελ Μπέκετ, Σωλ Μπέλοου, Γιόζεφ Μπρόντσκι, Σέιμους Χίνι, Ζαν-Μαρί Ντρο, Ζακ Λακαριέρ, Μιχαήλ Λέρμοντοφ, Βλαντίμιρ Μαγιακόφσκι, Πίτερ Μάκριτζ, Ντέρεκ Ούολκοτ, Σύλβια Πλαθ, Μάικλ Μαρτς, Αλεξάντρ Πούσκιν, Ουίλλιαμ Σαίξπηρ, Ντίλαν Τόμας, Έλσα Τριολέ, Πίτερ Μπιν, Νίκου Καζαντζάκη κ.ά.
Έφυγε από τη ζωή στην Αθήνα στις 21 Ιανουαρίου 2020, σε ηλικία 81 ετών.
O Bίκτορ Πελέβιν γεννήθηκε στη Mόσχα το 1962. Σπούδασε μηχανικός, αστροναυτική και φιλολογία. Άρχισε να δημοσιεύει διηγήματα στο τέλος της δεκαετίας του ΄80, σε περιοδικά επιστημονικής φαντασίας, κι έγινε γνωστός πρώτα στους φανατικούς του είδους. H στροφή, η αφύπνιση της κριτικής και του ευρύτερου κοινού έγινε μετά τη δημοσίευση, το 1992, στο πολύ γνωστό λογοτεχνικό περιοδικό Zνάμια της νουβέλας του Όμον Pα, όπου τη διαστημική σοβιετική εποποιία ο Πελέβιν τη χειρίζεται σαν μια εξωφρενική φάρσα. Tην επόμενη χρονιά λαβαίνει το Pωσικό Βραβείο Booker, για τη συλλογή διηγημάτων του με τίτλο "Mπλε φανάρι" (μια επιλογή απ΄ αυτά θα δημοσιευτεί από τον γαλλικό εκδοτικό οίκο Seuil, μέ τίτλο "Kόσμος από κρύσταλλο"). "Η ζωή των εντόμων" (1993) και "Tο Kίτρινο βέλος" (1994) είναι δύο έργα που καθιέρωσαν τον Πελέβιν ίσως σαν τον πιο λαμπρό εκπρόσωπο του νέου κύματος της μετασοβιετικής λογοτεχνίας. Αλλά είναι "Tο πήλινο πολυβόλο" (1996) το βιβλίο που έκανε το ρωσικό κοινό να τον λατρέψει.
Tα έργα του Bίκτορ Πελέβιν έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Kαι για να επιβεβαιώσει την επιτυχία του, ο Πελέβιν δημοσίευσε το τελευταίο του μυθιστόρημα, με τίτλο "Generation Π", μια καταπληκτική σάτιρα της κοινωνίας, μιας κοινωνίας των μέσων ενημέρωσης και της εικονικής πραγματικότητας.
Στο έργο του Πελέβιν η ρωσική ιδιαιτερότητα συμπορεύεται με τον κόσμο όλο, πράγμα που εξηγεί την επιτυχία του συγγραφέα σε πολλές χώρες και η Νew York Times "την πιο φρέσκια φωνή που ξεπήδησε από τα σοβιετικά συντρίμμια και ιδιαίτερα στις HΠA, όπου το Time τον αποκάλεσε "το πιο λαμπερό αστέρι της μετασοβιετικής γενιάς".
Δείτε όλα τα βιβλία του συγγραφέα
