Το βιβλίο αυτό είναι το καταστάλαγμα συνειδητοποιήσεων μέσα από την ματιά μιας μαθήτριας στην οικουμενική σοφία. Στις σελίδες του, ξεδιπλώνονται μια σειρά από στοχασμούς για την ουσία της ζωής και της ψυχής, οι οποίοι προκύπτουν από την εσωτερική αφύπνιση που αποτινάσσει από την ματιά μας, τα μάτια που μας είναι ξένα. Τότε, η ψυχή μας γίνεται σαν ένα μωρό που πρωτανοίγει τα μάτια του και διψά να ανακαλύψει, να δει και κάποια στιγμή, να σταθεί όρθιο στα δικά του πόδια. Αυτό το βιβλίο είναι η μαρτυρία αυτών των πρώτων βημάτων, καθώς και ένας ζωντανός φόρος τιμής στην παράδοση της Μητέρας, εκείνης που είναι η αιώνια και ζωντανή Τροφός μας.