Τα λίγα ποιήματα της συλλογής ανήκουν στα κατάλοιπα που άφησε η αδικοχαμένη γυναίκα, μου. Όλα γράφτηκαν κάτω από συνθήκες αφόρητης οδύνης και πόνων τα τελευταία χρόνια της σύντομης ζωής της. Αρκετά έχουν δημοσιευθεί και υπάρχουν διάσπαρτα σε διάφορα λογοτεχνικά περιοδικά, εκτός από τα ανέκδοτα ποιήματα [...]. Το δικό μου ποίημα της συλλογής γράφτηκε από μένα δύο μήνες πριν φύγει από κοντά μου, ενώ το ποίημα «Η ποιήτρια στη μεταζωή» από τον φίλο ποιητή Σπύρο Τζουβέλη λίγο μετά τον θάνατό της.

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]