Μεταφρασμένο πρώτη φορά στα ελληνικά από τον συγγραφέα Δημήτρη Στεφανάκη, η «Άλλη όψη του παραδείσου» εισήγαγε πολλά θέματα που έμελλε να αναπτυχθούν στα μεταγενέστερα έργα του Φιτζέραλντ, ενώ κέρδισε αμέσως το κοινό και τους κριτικούς, σημειώ-νοντας μεγάλη εκδοτική επιτυχία. Το πρώτο μυθιστόρημά του εκτόξευσε τον νεαρό συγγραφέα στη σφαίρα της λογοτεχνικής διασημότητας, αναδεικνύοντάς τον κύριο εκφραστή της ανήσυχης και αντικομφορμιστικής νεολαίας της εποχής, εμποτισμένης με τους ήχους της τζαζ, το πνεύμα της ανεμελιάς, των εκπλήξεων, των ανατροπών, των αναιρέσεων και του πολέμου που έρχεται. Η «Άλλη όψη του παραδείσου» χαρτογραφεί τη ζωή του Άμορι Μπλέιν –ενός φιλόδοξου νέου ο οποίος παραπέμπει αμυδρά στον ίδιο τον Φιτζέραλντ– από τη στιγμή που αφήνει το πλούσιο πατρικό του και μετακινείται από τις μεσοδυτικές πολιτείες στο Πανεπιστήμιο του Πρίνστον. Συχνάζοντας στη συνέχεια στους κύκλους της υψηλής κοινωνίας ως επίδοξος συγγραφέας, ο Μπλέιν βιώ-νει την αποτυχία και την απογοήτευση στον έρωτα αλλά και στην καριέρα του. Βλέπει τον νεανικό ενθουσιασμό να εξανεμίζεται και τις ψευδαισθήσεις του να διαλύον-ται, καθώς συνειδητοποιεί την πραγματικότητα.
Ο συναρπαστικός αυτός Αμερικανός συγγραφέας γεννήθηκε το 1896 στη Μινεσότα. Αιχμηρός και λεπτός παρατηρητής, συλλαμβάνει το πνεύμα της δεκαετίας του 1920 (εποχή της τζαζ) αποδίδοντάς το θαυμάσια στο πιο γνωστό βιβλίο του, με τίτλο "Ο Μεγάλος Γκάτσμπι" (1925). Καθιερώθηκε ως σημαντικός λογοτέχνης από το 1920, χρονιά στην οποία δημοσιεύτηκαν το πρώτο του βιβλίο, το "Δώθε από τον Παράδεισο", και το "Οι ωραίοι και οι καταδικασμένοι" που ακολούθησε. Το 1920 παντρεύεται τη Ζέλντα Σαίυρ, λογοτέχνης η ίδια με ταλέντο στη ζωγραφική και το 1924 εγκαθίσταται μαζί της στη Γαλλική Ριβιέρα, όπου η θυελλώδη ζωή του ζευγαριού, η μετέπειτα ψυχικη κατάρρευση της γυναίκας του και ο αλκοολισμός του ίδιου του Φιτζέραλντ προκαλούν την κοινή γνώμη. Το 1937 επιστρέφει στο Χόλλυγουντ, όπου είχε βρει δουλειά ως ελεύθερος επαγγελματίας σεναριογράφος. Πεθαίνει εκεί, το 1940, ανίκανος να ολοκληρώσει το τελευταίο του έργο, με τίτλο "Ο Τελευταίος Μεγιστάνας" (δημοσιεύεται το 1941 ατελές), ύστερα από την επιδείνωση των καρδιακών επεισοδίων που είχαν εμφανιστεί ήδη από το 1938, χρονιά που είχε σημαδευτεί και από την κακή κατάσταση της υγείας της συντρόφου του. Η Ζέλντα έσβησε σ΄ ένα Αμερικανικό ψυχιατρείο ένα μόλις χρόνο μετά το θάνατο του συγγραφέα.
Δείτε όλα τα βιβλία του συγγραφέα
