Τον Δεκέμβριο του 1947, η Κόνιτσα δέχθηκε ολομέτωπη επίθεση από τους Αντάρτες προκειμένου να την καταλάβουν και να εγκαταστήσουν εκεί την «Κυβέρνηση του Βουνού». Θα ακολουθούσε η αναγνώριση της από την ΕΣΣΔ και τα κράτη – δορυφόρους της και η Ελλάδα θα χωριζόταν στα δύο ακολουθώντας τον δρόμο της Βορείου και Νοτίου Κορέας.
Η νεαρή, τότε, Βασίλισσα Φρειδερίκη, επιβιβάζεται σε ένα στρατιωτικό τζιπ με άλλα τέσσερα άτομα, κι αφού διαβαίνει τα ανταρτοκρατούμενα βουνά της Ηπείρου, εισέρχεται θριαμβευτικά στην Κόνιτσα. Οι υπερασπιστές της, ξεγραμμένοι πολεμιστές χωρίς αύριο, που αγωνίζονταν να την κρατήσουν ελεύθερη μαχόμενοι από σπίτι σε σπίτι, πανηγυρίζουν για τη σωτηρία τους. Αφού έφτασε η Βασίλισσα στην Κόνιτσα, η πόλις δεν πέφτει!
Οι Αντάρτες υποχωρούν. Καταλαβαίνουν ότι έχουν αποτύχει. Το όνειρό τους έχει συντριβεί. Η Ελλάδα δεν θα γίνει Κορέα. Και ξέρουν ποιος τους νίκησε: η Βασίλισσα Φρειδερίκη! Μια γυναίκα που στάθηκε απέναντι σε μια ιδεολογία και την συνέτριψε. Οι Αριστεροί το ξέρουν και δεν θα της το συγχωρέσουν ποτέ. Για δεκαετίες τώρα χύνουν τόνους μελανιού και χολής εναντίον της. Φρίττουν και μόνο στ’ άκουσμα του ονόματός της, διότι τους θυμίζει την ήττα τους.
Κωνσταντίνος Τσοπάνης (Σχόλια)
Κωνσταντίνος Τσοπάνης (Πρόλογος)
