(. . .) Το βασικό ερώτημα που διατρέχει την «Εξαίσια ηδονή του βιασμού» είναι εάν η αυτοδικία στις περιπτώσεις, κατά τις οποίες η απονομή της δικαιοσύνης δεν ικανοποιεί το περί δικαίου αίσθημα, νομιμοποιείται. Η πραγμάτευση του θέματος γίνεται με γνώση και τεκμηρίωση, από αφηγηματική δε άποψη απροκατάληπτα, ενώ το τέλος της ιστορίας παραμένει υπό μία έννοια ανοιχτό. Το μυθιστόρημα του Τόλη Νικηφόρου ξεχωρίζει για την καλοδουλεμένη πλοκή, τους πειστικούς χαρακτήρες, τις δυνατές περιγραφές και την καθηλωτική παρουσίαση των θυμάτων, τα οποία εξιστορούν σε πρώτο πρόσωπο τις δραματικές εμπειρίες τους.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]