Ακρογωνιαίος λίθος της ιστορικής, πολιτισμικής και πολιτικής υπόστασης ενός λαού θεωρείται η διατήρηση και η συντήρηση της εθνικής μνήμης και παράδοσής του. Είναι ιδιαίτερα ενθαρρυντικό το γεγονός ότι, τελευταία, Η εθνική λήθη έχει υποχωρήσει αισθητά έναντι της εθνικής μνήμης, αν και το γεγονός αυτό πρέπει να αποδοθεί σε σημαντικό βαθμό στις ευρωπαϊκές και βαλκανικές ανακατατάξεις και βασικά στην επικίνδυνη συσσώρευση των εθνικών μας θεμάτων, καθώς και στην επιτακτική ανάγκη για την αποτελεσματική αντιμετώπισή τους. η εθνική μνήμη αναβιώνει μέσα από τις δυσχερέστατες συγκυρίες που αντιμετωπίζει τώρα ο Ελληνισμός, παρά το γεγονός ότι κομματικές και πολιτικές σκοπιμότητες είχαν προκαλέσει, για δεκαετίες ολόκληρες, μια χωρίς προηγούμενο συσκότιση των εθνικών μας θεμάτων (μακεδονικό, βορειοηπειρωτικό, κυπριακό, κ.α.). (. . .)

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]