Ελάχιστα μιλάμε γι’ αυτά και τα ονόματά τους μας διαφεύγουν. Η φιλοσοφία τα αγνοούσε ανέκαθεν και η βιολογία τα θεωρεί απλή διακόσμηση στο δέντρο της ζωής. Τα φυτά ενσαρκώνουν τον πιο στενό και βασικό δεσμό που μπορεί να δημιουργήσει η ζωή με τον κόσμο. Το βιβλίο αυτό ξεκινά από την οπτική τους γωνία -αυτή των φύλλων, των ριζών και των λουλουδιών- για να κατανοήσουμε τον κόσμο όχι πια ως μια απλή συλλογή αντικειμένων ή ως έναν συμπαντικό χώρο που περιέχει τα πάντα, αλλά ως τη γενική ατμόσφαιρα, το κλίμα, έναν τόπο αληθινής μεταφυσικής ανάμειξης. [...] Τα φυτά εποίησαν τον κόσμο μας, έστω κι αν το καθεστώς αυτού του ποιείν είναι πολύ διαφορετικό οποιασδήποτε άλλης δραστηριότητας των έμβιων όντων. Γι’ αυτό και το παρόν βιβλίο θα θέσει στα φυτά το ερώτημα περί της φύσης του κόσμου, της έκτασής του, της σύστασής του. Η απόπειρά μας να επαναθεμελιώσουμε την κοσμολογία –το μοναδικό είδος φιλοσοφίας που μπορεί να θεωρηθεί νόμιμο– πρέπει να ξεκινήσει από μια εξερεύνηση της φυτικής ζωής. Θα υποστηρίξουμε ότι η υφή του κόσμου είναι ατμοσφαιρική, και ότι μάρτυρας αυτού είναι τα φύλλα. Θα ζητήσουμε από τις ρίζες να εξηγήσουν την πραγματική φύση της Γης. Τέλος, το άνθος θα μας μάθει τι είναι η ορθολογικότητα, λογιζόμενη πλέον όχι ως καθολική ικανότητα ή δύναμη αλλά ως κοσμική ισχύς.