Η Βάσω Σειρηνίδου (Ηράκλειο, 1970) σπούδασε ιστορία στο Πανεπιστήμιο Αθηνών, όπου και εκπόνησε τη διδακτορική της διατριβή. Έχει δημοσιεύσει μελέτες στα ελληνικά, στα αγγλικά και στα γερμανικά σχετικά με την ιστορία της ελληνικής εμπορικής διασποράς στην Κεντρική Ευρώπη και την ιστοριογραφία της μετανάστευσης. Δίδαξε στο Πανεπιστήμιο Βιέννης και στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. Σήμερα είναι λέκτορας ιστορίας του νέου ελληνισμού στο Πανεπιστήμιο Αθηνών.
Ο Σπυρίδων Γ. Πλουμίδης γεννήθηκε στα Ιωάννινα το 1974. Το 1996 αποφοίτησε από το Τμήμα Ιστορίας του Ιονίου Πανεπιστημίου. Το 2000 έλαβε Master's από το School of Slavonic and East European Studies. Το 2004 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ από το Department of Byzantine and Modern Greek Studies του King's College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου.Το 2004 ανακηρύχθηκε διδάκτωρ από το Department of Byzantine and Modern Greek Studies του King' s College του Πανεπιστημίου του Λονδίνου. Το 2009 αναγορεύτηκε λέκτορας της Νεότερης και Σύγχρονης Ιστορίας στο Τμήμα Ιστορίας - Αρχαιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών. Από τον Μάρτιο του 2015 υπηρετεί ως Επίκουρος Καθηγητής της Νεώτερης και Σύγχρονης Ελληνικής Ιστορίας στο Τμήμα Ιστορίας και Αρχαιολογίας της Φιλοσοφικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Έχει δημοσιεύσει άρθρα σε επιστημονικά περιοδικά και έχει συμμετάσχει σε διεθνή συνέδρια. Τα επιστημονικά του ενδιαφέροντά του εστιάζονται στις ελληνοβουλγαρικές σχέσεις και στην ιστορική κοινωνιολογία του ελληνικού εθνικισμού.
Στις κύριες δημοσιεύσεις του περιλαμβάνονται οι ακόλουθες μονογραφίες:
"Εθνοτική συμβίωση στα Βαλκάνια: Έλληνες και Βούλγαροι στη Φιλιππούπολη 1878-1914", εκδ. Πατάκης, Αθήνα 2006.
"Η ελληνοβουλγαρική κρίση του 1924-25: Ο πόλεμος της ζωοκλοπής", εκδ. Γόρδιος, Αθήνα 2006.
"Έδαφος και μνήμη στα Βαλκάνια: Ο 'γεωργικός εθνικισμός' στην Ελλάδα και στη Βουλγαρία (1927-46)", εκδ. Πατάκης, Αθήνα 2011.
Ο Ζαν-Πωλ Σαρτρ γεννήθηκε στο Παρίσι την 21η Ιουνίου 1905. Σε ηλικία δύο μόλις ετών έμεινε ορφανός από πατέρα. Μεγάλωσε με τις φροντίδες της μητέρας του και του παππού του Καρλ Σβάιτσερ της γνωστής αλσατικής οικογένειας του "ιατροφιλόσοφου της ζούγκλας" Άλμπερτ Σβάιτσερ. Σπούδασε σε διάφορα λύκεια της Γαλλίας και αργότερα στην Παιδαγωγική Ακαδημία του Παρισιού. Διορίστηκε καθηγητής φιλοσοφίας σε διάφορες πόλεις. Πρωτοεμφανίστηκε στα γράμματα προπολεμικά, αλλά μετά την Κατοχή και την Απελευθέρωση το έργο του έγινε διεθνώς γνωστός. Τιμήθηκε με το βραβείο Νόμπελ Λογοτεχνίας το 1964.
Δείτε όλα τα βιβλία του συγγραφέα
Ο Νίκος Μπιργάλιας είναι δρ. αρχαίας ιστορίας στο Ελληνικό Ανοιχτό Πανεπιστήμιο.
Η Ειρήνη Χρήστου γεννήθηκε στην Αθήνα, είναι ιστορικός, απόφοιτος του Ιστορικού-Αρχαιολογικού Τμήματος του Πανεπιστημίου της Αθήνας, στο οποίο διδάσκει βυζαντινή ιστορία από το 1986 ως μέλος του Ε.Δ.Π. του Τομέα Ιστορίας. Το επιστημονικό ενδιαφέρον της και οι δημοσιεύσεις της εντοπίζονται κυρίως σε θέματα διοίκησης του βυζαντινού κράτους και στην έρευνα για την κοινωνία και την καθημερινή ζωή στην αυτοκρατορία κατά τη μέση περίοδο (7ος-11ος αι.) Παράλληλα μετέχει σε ερευνητικό πρόγραμμα εύρεσης, καταγραφής και ιστορικής επεξεργασίας των χριστιανικών βυζαντινών επιγραφών. Είναι ιδρυτικό μέλος της επιστημονικής Εταιρείας "Έρευνας των σχέσεων του Μεσαιωνικού και Νέου Ελληνισμού με τη Δύση", στο διοικητικό συμβούλιο της οποίας μετέχει σχεδόν ανελλιπώς από την ίδρυσή της.
Η Τριανταφυλλίτσα Μανιάτη - Κοκκίνη είναι επίκουρη καθηγήτρια στη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Γεννήθηκε και σπούδασε στην Αθήνα (Αρσάκειο Ψυχικού και Φιλοσοφική Σχολή,) ενώ η μεταπτυχιακή της έρευνα εντοπίστηκε στο βυζαντινή φιλολογία, στην παλαιογραφία και, κυρίως, στη βυζαντινή ιστορία 9ου-15ου αι. (Κέντρο Βυζαντινών Ερευνών / Ε.Ι.Ε., Universite de Montreal, Dumbarton Oaks Center for Byzantine Studies, College de France). Η διδακτορική της διατριβή, με θέμα "Βυζαντινός θεσμός της ΄προνοίας΄" εγκρίθηκε το 1990 από τη Φιλοσοφική Σχολή του Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Διδάσκει από ετών Βυζαντινή Ιστορία (και Βυζαντινή Φιλολογία αρχικά) και καθοδηγεί την έρευνα μεταπτυχιακών φοιτητών και υποψήφιων διδακτόρων.
Η ερευνητική της δραστηριότητα περιλαμβάνει ανακοινώσεις σε συνέδρια, διαλέξεις, εποπτεία ερευνητικών προγραμμάτων, ενεργό συμμετοχή σε επιστημονικές εταιρείες, συνδιοργάνωση συνεδρίου, εκδοτική επιμέλεια των πρακτικών του (2000) και του επιστημονικού περιοδικού "Εώα και Εσπέρα" (1990 κ.εξ.), καθώς και δημοσιεύσεις, όπως: "Ανέκδοτο έργο του Μιχαήλ Ψελλού..." (edition princeps και σχολιασμός, 1979), "Θεόδωρος Αρ(ι)ολογάς, κωδικογράφος του ις΄ αι ...." (1981), "Μαρτυρία Ιω. Αποκαύκου για την κοινωνία του ιγ΄ αιώνα" (1988), "Το χρονικό του Μορέως και η βυζαντινή πρόνοια" (1994), "Η επίδειξη ανδρείας στον πόλεμο κατά τους ιστορικούς του 11ου και 12ου αι." (1997).
