Στην πρώτη του συλλογή διηγημάτων, ο Σταυριανός Βαγγέλης ανοίγει ένα σύμπαν που ανασαίνει ανάμεσα στον τρόμο και την τρυφερότητα, στην οργή και τη λύτρωση. Ένα σύμπαν όπου η πραγματικότητα δεν είναι ποτέ αρκετή και η φαντασία εισβάλλει για να φωτίσει ό,τι η ζωή κρατά σιωπηλό. Οι ιστορίες του κινούνται με άνεση από τις σκοτεινές γωνιές της ανθρώπινης φύσης μέχρι τα φωτεινά, σχεδόν μυστικιστικά επίπεδα της ύπαρξης. Εδώ συναντάμε ήρωες που παλεύουν με τη βία γύρω τους — και μέσα τους. Μορφές που στέκονται απέναντι στον φασισμό, στον φόβο, στην απώλεια, στην ίδια τη μοίρα. Μια πρώτη απόπειρα που μοιάζει με κραυγή, με εξομολόγηση και με υπόσχεση: πως το ταξίδι στη ζωή και στη φαντασία είναι πάντα απρόβλεπτο… και πάντα βαθιά ανθρώπινο.