Μετά τον τόμο `Λουκιανού διάλογοι`, που έχει εκδοθεί από τον ίδιο εκδοτικό οίκο - όπου και εκτεταμένη εισαγωγή- , θέλησα να μεταφράσω μερικούς ακόμη διαλόγους του σατιρικού συγγραφέα, που κινούνται στο ίδιο περίπου πλαίσιο. Τα θέματα που κι εδώ προσεγγίζει έχουν την ίδια αντοχή στο χρόνο, γιατί έχουν απασχολήσει τον άνθρωπο από τη στιγμή της πνευματικής του αφύπνισης και θα τον απασχολούν, όπως φαίνεται, στο διηνεκές: ο θάνατος, το είδος ζωής που επιλέγει καθένας, ο πλούτος και η δύναμη μιας μικρής μερίδας ανθρώπων, η εξαθλίωση και η ταπείνωση των περισσότερων. Και ακόμη η απλοϊκότητα, η έλλειψη αληθοφάνειας ή λογικής από την αρχαία θρησκεία, που δεν αφήνει στους πιστούς περιθώρια να μεταβούν σ` ένα άλλο, υψηλότερο πνευματικό επίπεδο, οι φιλόσοφοι, που όχι μόνον η θεωρία του καθενός είναι αντίθετη με του άλλου, αλλά και η δική τους αντιφάσκει με τις πράξεις της καθημερινής ζωής τους. Αυτό είναι και πάλι το βασικότερο υλικό των διαλόγων του Σύρου [. . .]

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]