(. . .) Με τη σκέψη λοιπόν ότι η διάσωση έστω και μέρους της Ικαριώτικης κουζίνας, η οποία είναι ένα παράθυρο του παρελθόντος που φωτίζει το μέλλον και πιστεύοντας ότι η Ικαριώτισσα νοικοκυρά με τους δικούς της απλούς, αλλά αξεπέραστους τρόπους επιλογής και παρασκευής του καθημερινού της φαγητού, χάρισε αυτό που γενικά αναγνωρίζεται ως ικαριώτικη μακροζωία και σαν ελάχιστο δείγμα σεβασμού στις ρίζες μου και σε όσα άκουσα και γεύτηκα από τη μάνα, τη γιαγιά, τις θείες και τις χωριανές μου και από όσα, όλα αυτά τα χρόνια, Ικαριώτισσες και Ικαριώτες μου εμπιστεύτηκαν, αποφάσισα να δημοσιοποιήσω αυτές τις γνώσεις. Συγκέντρωσα στην `Μακροβιοτική Ικαριώτικη Κουζίνα` συνταγές αυθεντικές, που τις προσάρμοσα όμως στη σύγχρονη πραγματικότητα.

[Απόσπασμα από το κείμενο του προλόγου]