Τα τελευταία χρόνια η ψηφιακή εποχή έχει θέσει καινοφανείς προκλήσεις για το διεθνές φορολογικό δίκαιο, αμφισβητώντας την αποτελεσματικότητα παραδοσιακών εννοιών του, όπως αυτή της Μόνιμης Εγκατάστασης (ΜΕ), η οποία διαμορφώθηκε σε μία εποχή όπου η φορολόγηση της αλλοδαπής επιχειρηματικής δραστηριότητας από το κράτος υποδοχής της, ήταν άρρηκτα συνδεδεμένη με την ύπαρξη φυσικής παρουσίας σε αυτό. Το βιβλίο διερευνά την καταλληλότητα της έννοιας της ΜΕ για τη φορολόγηση της ψηφιακής οικονομίας μέσω: | Του εντοπισμού των χαρακτηριστικών της γνωρισμάτων, του προσδιορισμού του ορθού περιεχομένου των προϋποθέσεών της και της αξιολόγησης αυτών υπό το πρίσμα των γενικών αρχών του διεθνούς φορολογικού δικαίου που σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ και τα ΗΕ, θα πρέπει να διέπουν τις ρυθμίσεις για τη φορολόγηση της ψηφιακής οικονομίας, | Της συμβατότητας των αρχών και επιμέρους ρυθμίσεων που διέπουν την απόδοση κερδών σε μία ΜΕ με την ψηφιακή εποχή, | Της σύγκρισης της έννοιας της ΜΕ με εναλλακτικές προτάσεις που έχουν διατυπωθεί για τη φορολόγηση της ψηφιακής οικονομίας Το έργο απευθύνεται σε ερευνητές του διεθνούς φορολογικού δικαίου, φοιτητές, καθώς και νομικούς της πράξης που επιθυμούν να μελετήσουν την έννοια της ΜΕ, τον ρόλο της στη φορολόγηση της ψηφιακής οικονομίας και τις μελλοντικές προοπτικές της ως θεμελιώδους στοιχείου του διεθνούς φορολογικού συστήματος.