Η παρούσα μελέτη στοχεύει στην ερμηνευτική προσέγγιση του κανόνα της επιχειρηματικής κρίσης, όπως αυτός εισήχθη πρόσφατα στο ελληνικό δίκαιο της ανώνυμης εταιρίας. Το ζήτημα αυτό, που έχει απασχολήσει επί μακρόν τη διεθνή θεωρία και νομολογία, κυρίως την αμερικανική, αποκτά μεγάλη σημασία και επανέρχεται με ιδιαίτερη ένταση στο προσκήνιο εξαιτίας της διεθνούς οικονομικής κρίσης. Συνεπώς το ενδιαφέρον δεν είναι μόνο θεωρητικό αλλά και πρακτικό.