Διαθέσιμο κατόπιν παραγγελίας
Αποστέλλεται την ίδια ή την επόμενη εργάσιμη
ISBN:
9789605315139
Κατηγορίες:
Έτος κυκλοφορίας
Εκδότης
«Μια ώρα δεν είναι απλώς μια ώρα, είναι ένα δοχείο γεμάτο αρώματα, ήχους, σχέδια και κλιματικές συνθήκες». Αυτός είναι ο χρόνος για τον Αφηγητή του Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο. Όμως, τι σκέφτονται αναφορικά με τον χρόνο οι φυσικοί και οι μαθηματικοί την εποχή του ατομικού ρολογιού; Πώς τον διατυπώνουν οι γεωεπιστήμονες ή οι νευροεπιστήμονες; Οι γλωσσολόγοι και οι καλλιτέχνες; Όσο για τον γραμμικό χρόνο του ιστορικού, πώς συσχετίζεται με αυτόν του συγγραφέα; Αυτή είναι η αντιπαράθεση στην οποία μας παροτρύνει να αφιερώσουμε την προσοχή μας το παρόν λεξικό, προϊόν της εργασίας της ομάδας ProusTime: να στοχαστούμε τον χρόνο με τον Προυστ, από τις ανθρωπιστικές επιστήμες στις θετικές επιστήμες, με τη διαμεσολάβηση των τεχνών. Νευρωνικά ίχνη και ίχνη της land art, ιστορικά αρχεία και περιβαλλοντικά αρχεία, ιστορία των ανθρώπινων κοινωνιών και ιστορία του σύμπαντος… Στις σελίδες του ανά χείρας τόμου αναδύονται πλήθος αντιλήψεων αναφορικά με τον χρόνο και τη μνήμη, οι οποίες διασταυρώνονται με εκείνες του Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο. Ο αναχρονισμός συγχρωτίζεται με τη λήθη, η έλλειψη γειτνιάζει με την πρόοδο και ένα αινιγματικό κουβάρι μαλλί απέχει κατ’ ελάχιστον από ένα πεντάλ πιάνου… Ένας ικανός αριθμός «περιηγήσεων» με τη συνέργεια του ειδήμονα στο ζήτημα του Χρόνου: του ίδιου του Μαρσέλ Προυστ! Με τη συμβολή των μελών της ομάδας ProusTime: François Charru, Jean-Marc Devaud, Anne Le Draoulec, Gaël Le Roux, Marie-Paule Péry-Woodley, Isabelle Serça, Gérard Tiné και Colette Zytnicki και με την έκτακτη συμμετοχή των: Jérôme Bastianelli, David Bellos, Alain Connes, Francis Eustache, Maylis de Kerangal, Étienne Klein, Maryse Perrin, Nicolas Ragonneau και Jean-Yves Tadié.
Ο Παναγιώτης Σ. Πούλος (1954) είναι αναπληρωτής καθηγητής Φιλοσοφίας και Αισθητικής στο Τμήμα Θεωρίας και Ιστορίας της Τέχνης της Ανωτάτης Σχολής Καλών Τεχνών. Σπούδασε Φιλοσοφία και Τυπική Λογική στο Παρίσι και εκπόνησε διδακτορική διατριβή στη Φιλοσοφία με αντικείμενο: "Λογοτεχνία και Φιλοσοφία: το status της χρονικότητας στην οικοδόμηση του έργου του Μαρσέλ Προυστ", με επόπτη καθηγητή τον Pierre Macherey.
Εργάστηκε ως εντεταλμένος βοηθητικής διδασκαλίας στο Τμήμα Φιλοσοφίας, Μαθηματικών και Ιστορίας της Τέχνης του Πανεπιστημίου Παρίσι-Χ-Nanterre (1977-1981) και δίδαξε στη συνέχεια λογοτεχνική μετάφραση στο Κέντρο Λογοτεχνικής Μετάφρασης (CTL) του Γαλλικού Ινστιτούτου Αθηνών και το Ευρωπαϊκό Κέντρο Μετάφρασης και Επιστημών του Ανθρώπου (ΕΚΕΜΕΛ), του οποίου υπήρξε ένα από τα ιδρυτικά μέλη.
Από το 2007 είναι Πρόεδρος της Επιτροπής εποπτείας της Βιβλιοθήκης της ΑΣΚΤ.
Έχει διδάξει Ιστορία της Φιλοσοφίας και της Αισθητικής στο Πανεπιστήμιο Κρήτης (2001-2003), στο Ελληνικό Ανοικτό Πανεπιστήμιο (2001-2006), στο Α.Π.Θ, (Μεταπτυχιακό Πρόγραμμα Σπουδών, 2001-2002, 2003-2004), και διδάσκει από το 2004 τα μαθήματα "Εισαγωγή στη Φιλοσοφία και την Αισθητική", "Ιστορία των Αισθητικών Θεωριών", "Φιλοσοφία/Αισθητική", "Τέχνη και Φιλοσοφία", "Θεωρία και μαθητεία της Τέχνης", στα δύο Τμήματα της ΑΣΚΤ (Εικαστικό και Θεωρητικό), σε προπτυχιακό και μεταπτυχιακό επίπεδο.
Με τη δημοσίευση της ενότητας "Ο ανακτημένος Χρόνος", ολοκληρώθηκε το 2018 η πρώτη ελληνική έκδοση του μυθιστορήματος του Μαρσέλ Προυστ "Αναζητώντας τον χαμένο χρόνο", 7 τόμοι, 1998-2018, υπό την επιστημονική του διεύθυνση. Η μετάφραση του έκτου τόμου του μυθιστορήματος ("Η Αλμπερτίν αγνοούμενη", 2014) τιμήθηκε με το Κρατικό Βραβείο Λογοτεχνικής Μετάφρασης (2015).
Έχει επίσης διευθύνει την έκδοση του διεπιστημονικού συλλογικού τόμου "Περί κατασκευής" (1996), της μελέτης των J.-P. Cometti, Roger Pouivet και Jacques Morizot "Ζητήματα αισθητικής" (2005), της ανθολογίας 15 κειμένων Αισθητικής και Θεωρίας της Τέχνης με τίτλο "Έννοιες της τέχνης τον εικοστό αιώνα" (2006), του τόμου με επιμέλεια του Eric Karpeles "Η ζωγραφική στο έργο του Προυστ" (2008) και της μελέτης του Richard Wollheim "Η τέχνη και τα αντικείμενά της" (2009), με σημειώσεις και Επιλεγόμενα. Παράλληλα, έχει συνεπιμεληθεί το αφιέρωμα του περιοδικού του Διεθνούς Κολλεγίου της Φιλοσοφίας Rue Descartes (τχ. 51, 2006) στον σύγχρονο ελληνικό φιλοσοφικό στοχασμό.
Έχει δημοσιεύσει μελέτες σε εφημερίδες και περιοδικά (Εντευκτήριο, Το δέντρο, τοπικά, Μετάφραση, Σύγχρονα Θέματα, Αξιολογικά, Ο Πολίτης, Rue Descartes, Revue d΄etudes proustiennes) με αντικείμενο την αισθητική, τις τέχνες, τις σχέσεις φιλοσοφίας και λογοτεχνίας, καθώς και τη θεωρία της μετάφρασης.
Κύριες μεταφράσεις του είναι "Η φυλακισμένη" (2005), "Η Αλμπερτίν αγνοούμενη" (2014) και "Ο ανακτημένος Χρόνος" (2018) του Μαρσέλ Προυστ, καθώς και το "Εμπειρισμός και υποκειμενικότητα. Δοκίμιο για την ανθρώπινη φύση" κατά τον Ντέιβιντ Χιουμ, του Ζιλ Ντελέζ (1995).
Τα κυριότερα ερευνητικά ενδιαφέροντά του σχετίζονται με την Αισθητική, την Ποιητική, τη Θεωρία της Τέχνης και τη Φιλοσοφία της Ιστορίας, όπως και με τα ζητήματα της ποιητικής μνήμης, του χρόνου της δημιουργικής διαδικασίας και της μεταφρασιμότητας.
O Θωμάς Συμεωνίδης (1977, Θεσσαλονίκη) αποφοίτησε από την Πολυτεχνική Σχολή του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης και την Ανωτάτη Εθνική Σχολή Αρχιτεκτονικής στο Παρίσι (ENSAPVDS). Πραγματοποίησε μεταπτυχιακές σπουδές στη London School of Economics & Political Sciences και στο Εθνικό Μετσόβιο Πολυτεχνείο όπου και υποστήριξε τη διδακτορική του διατριβή με θέμα την ερμηνεία που επιχειρεί ο Theodor Adorno στο "Τέλος του παιχνιδιού" του Samuel Beckett. Κατά το παρελθόν, εργάστηκε στη δημόσια διοίκηση και συνεργάστηκε με αρχιτεκτονικά γραφεία στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Ζει μόνιμα στο Παρίσι όπου εργάζεται πάνω στο αντικείμενο της φιλοσοφικής και συγκριτικής αισθητικής παράλληλα με τη συγγραφική του δραστηριότητα στη λογοτεχνία και το θέατρο. Είναι μέλος της Ελληνικής Αισθητικής Εταιρείας.
Ο Περικλής Παπαβασιλείου σπούδασε βιοχημεία στη Μασσαλία (Universite de Provence, Aix-Marseille I). Εκπόνησε τη διδακτορική του διατριβή στο Εργαστήριο Βακτηριακής Χημείας του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικών Ερευνών της Γαλλίας (CNRS) στη Μασσαλία. Εργάστηκε στον χώρο της έρευνας και της ανάλυσης στον τομέα των βιοεπιστημών (Ασκληπιείο Βούλας - Βιοχημικό εργαστήριο, Ελληνική Εταιρεία Βιοτεχνολογίας Βιοελλάς ΑΕ, Ελληνικό Ινστιτούτο Παστέρ - Εργαστήριο Βιοχημείας και Εργαστήριο Βιοτεχνολογίας). Παράλληλα ασχολήθηκε με τη μετάφραση επιστημονικών κειμένων από τα γαλλικά και τα αγγλικά. Το 1997 εξελέγη μέλος ΔΕΠ στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο στο Τμήμα Ξένων Γλωσσών, Μετάφρασης και Διερμηνείας με γνωστικό αντικείμενο Τεχνική Μετάφραση από τα γαλλικά στα ελληνικά.