Οι καλλιτεχνικές νεο-πρωτοπορίες της δεκαετίας του 1960 εμπνεύστηκαν από τα διακυβεύματα των ιστορικών πρωτοποριών σε ένα πλαίσιο αμφισβήτησης των θεσμών της τέχνης ως αναχρονιστικών μορφών κοινωνικής διάδρασης. Στην πραγματικότητα, προοιωνίστηκαν το πέρασμα στον μεταμοντερνισμό: το συνειδητά ασαφές οντολογικό περιεχόμενο της τέχνης, την πολλαπλότητα των ερμηνευτικών κριτηρίων, την υπέρβαση της ιεραρχικής σχέσης καλλιτέχνη και θεατή, την προτεραιότητα στην ανοικτή διαδικασία παρά στο αποτέλεσμα, την εμπλοκή του ακτιβισμού στην καλλιτεχνική δημιουργία. Σε αυτό το πλαίσιο, οι δεκατρείς μαρτυρίες που περιλαμβάνονται στην ανά χείρας έκδοση αποτελούν καταγραφές ιδεών και απόψεων γύρω από το ιστορικό περιεχόμενο της τέχνης της εποχής. Απώτερος στόχος της παρούσας έκδοσης είναι η συνεισφορά στην ιστορική έρευνα της πρωτοποριακής τέχνης στην Ελλάδα.
Μιχάλης Παπαρούνης (Επιμέλεια)
