Διαθέσιμο κατόπιν παραγγελίας
Αποστέλλεται την ίδια ή την επόμενη εργάσιμη
ISBN:
9786188631892
Κατηγορίες:
Έτος κυκλοφορίας
Εκδότης
«Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι πιστεύουν τόσο πολὺ στὸ νόμισμα ὡς μέτρον ἀξίας, ὥστε ἔχουν λησμονήσει τὸν σκοπό του, καὶ ἔχουν περιέλθει σὲ τόσο βαθιὰ σύγχυση ὅσον ἀφορᾶ τὸ σύνολο τοῦ χρήματος ποὺ κυκλοφορεῖ σὲ μιὰ χώρα. Ἕνα τέλειο σφυρὶ σᾶς εἶναι ἄχρηστο γιὰ νὰ καθαρίσετε τὰ δόντια σας. Ἐὰν δὲν ξέρετε σὲ τί χρησιμεύει τὸ χρῆμα, τότε θὰ περιέλθετε σὲ σύγχυση ὅταν τὸ χρησιμοποιεῖτε, πολλῷ δὲ μᾶλλον μία κυβέρνηση θὰ περιέλθει τότε σὲ ἀδιέξοδο ὅσον ἀφορᾶ τὴν «νομισματικὴ πολιτική» της. (…) Τὸ ἔργο ἑνὸς ἀνθρώπου ποὺ σήμερα προσπαθεῖ νὰ γράψει ἕνα φυλλάδιο περὶ χρήματος δὲν εἶναι νὰ πεῖ κάτι καινούργιο· εἶναι ἁπλῶς νὰ προβεῖ σὲ μία σαφῆ δήλωση σχετικῶς μὲ πράγματα ποὺ εἶναι γνωστὰ ἐδῶ καὶ 200 χρόνια, ἄν ὄχι ἐδῶ καὶ 2.000 χρόνια. Θὰ πρέπει νὰ ξέρετε σὲ τί χρειάζεται τὸ χρῆμα. (…) Ὅταν ὁλόκληρο κράτος δὲν ἔχει ἤ δὲν μπορεῖ νὰ ἀποκτήσει ἀρκετὴ τροφὴ γιὰ τὸν λαό του, αὐτὸ τὸ κράτος εἶναι φτωχό. Ὅταν ὑπάρχει ἀρκετὴ τροφὴ καὶ ὁ λαὸς δὲν μπορεῖ νὰ τὴν προσπορισθεῖ μὲ ἔντιμη ἐργασία, τότε τὸ κράτος εἶναι σάπιο καὶ καμμία ἔκφραση τῆς γλώσσας δὲν μπορεῖ πεῖ πόσο σάπιο εἶναι. Ὅμως, ὅταν ἕνας τραπεζίτης ἤ ἕνας καθηγητὴς θὰ σᾶς πεῖ ὅτι ἡ χώρα δὲν μπορεῖ νὰ κάνει τίποτα, ἐπειδὴ τῆς λείπει τὸ χρῆμα, σᾶς λέει ἕνα κατάπτυστο καὶ βρωμερὸ ψέμα, τόσο χαμερπὲς καὶ βλακῶδες, ποὺ εἶναι σὰν νὰ λέει κανεὶς ὅτι δὲν μποροῦν νὰ φτιαχτοῦν δρόμοι, ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχουν χιλιόμετρα».
Ο EZPA ΠAOYNT (1885-1972) ἦταν Ἀμερικανὸς ποιητὴς καὶ δοκιμιογράφος. Θεωρεῖται ἕνας ἀπὸ τοὺς σημαντικότερους ποιητὲς τοῦ ἀγγλοαμερικανικοῦ λογοτεχνικοῦ ρεύματος τοῦ μοντερνισμοῦ. Ὡστόσο, ὑπῆρξε ἐπίσης συγγραφέας λιγότερο γνωστῶν οἰκονομικῶν φυλλαδίων. Θεωροῦσε ὅτι ἡ κυριαρχία τοῦ χρήματος εἶχε δημιουργήσει μία καινούργια τάξη πραγμάτων, ὅπου ἡ ἀριστοκρατία τοῦ χρήματος εἶχε ἀντικαταστήσει τὴν ἀριστοκρατία τοῦ πνεύματος, ποὺ μέχρι τότε ὑπῆρξε ὁ ὁδηγὸς καὶ ὁ φάρος τοῦ πολιτισμοῦ.
Ο Ezra Pound γεννήθηκε στο Hailey του Αϊντάχο (1885), μεγάλωσε στο Wyncote της Πενσυλβανίας και φοίτησε στο κολέγιο του Χάμιλτον και στο Πανεπιστήμιο της Πενσυλβανίας. Δίδαξε για λίγο γαλλικά και ισπανικά στο Κολέγιο Wabash της Ιντιάνα και απολύθηκε γιατί ένα βράδυ πρόσφερε στέγη σε μια απένταρη χορεύτρια. Αμέσως ξενιτεύτηκε στην Ευρώπη (1907). Έμεινε ένα χρόνο στη Βενετία, όπου τύπωσε (1908) την πρώτη του συλλογή "A lune spento" . Τον ίδιο χρόνο εγκαταστάθηκε στο Λονδίνο και άρχισε να εμφανίζεται με προκλητική εμφάνιση στα καλλιτεχνικά σαλόνια. Εκεί τύπωσε τις συλλογές του: "Personae" και "Exultations" (1909), πρωτοστατώντας στο αμερικάνικο ποιητικό κίνημα του "εικονισμού" που καθιέρωνε μια ποίηση λιτή, απέριττη αντικειμενική και ελλειπτική. Το 1914 παντρεύτηκε τη Dorothy Shakespear, απόχτησε από το γάμο του ένα γιο (1926) κι αργότερα την εγκατέλειψε για να συνδεθεί εως το τέλος της ζωής του με την πιανίστα Όλγα Rudge, ερωμένη και πιστή του φίλη. Καρπός του δεσμού τους υπήρξε η κόρη του πριγκήπισσα Mary de Rachewiltz. Την εποχή εκείνη παρεκίνησε τον Τζόυς και τον Έλιοτ να τυπώσουν τα έργα τους και μάλιστα περιέκοψε σχεδόν τη μισή "Έρημη χώρα" του Έλιοτ και της έδωσε την τελική της μορφή. Παράλληλα ασχολήθηκε και με τη μουσική. Συνέθεσε (μουσική και λιμπρέτο) την όπερα "Francois Villon" και ήταν από τους πρώτους που ανακάλυψαν στον αιώνα μας τον Βιβάλντι. Φύση αντιφατική με τραγικές μεταπτώσεις από την τρυφερότητα έως την αυτοκαταστροφή, μπορούσε να βοηθάει από το υστέρημα του τους φίλους του ή να αναπτύσει μια δική του οικονομική θεωρία περί κοινωνικής πίστεως, να μελετά επί χρόνια νεκρές γλώσσες για να μεταφράζει ή να παραφράζει αρχαία κείμενα από το πρωτότυπο ή να φωνασκεί υπέρ του Μουσολίνι και κατά των Εβραίων από το ραδιοφωνικό σταθμό της Ρώμης. Αυτές οι τακτικές εκπομπές συνεχίστηκαν σ΄ όλο το διάστημα του Β΄ Παγκοσμίου πολέμου. Ακολούθησε η σύλληψή του (1945) από τα αμερικάνικα στρατεύματα που απελευθέρωσαν την Ιταλία, η απομόνωσή του σ΄ ένα ξέσκεπο κλουβί με συρματοπλέγματα στην Πίζα και η μεταφορά του στην Ουάσιγκτον (1945) για να δικαστεί επί προδοσία. Κρίθηκε διανοητικά ακατάλληλος για δίκη και κλείστηκε σε ψυχιατρική κλινική. Αποφυλακίστηκε (1958) και ξαναγύρισε τον ίδιο χρόνο στην Ιταλία. Πέθανε στη Βενετία, στις 2 Νοεμβρίου 1972.
Δείτε όλα τα βιβλία του συγγραφέα
