Διαθέσιμο κατόπιν παραγγελίας
Αποστέλλεται την ίδια ή την επόμενη εργάσιμη
ISBN:
9789607597502
Κατηγορίες:
Έτος κυκλοφορίας
Εκδότης
[...] Έχοντας, λοιπόν, ο Θεοχαράκης μία πλούσια παρακαταθήκη εμπνευσμένων δασκάλων σε υφολογικές επιλογές και σε εκφραστικές καινοτομίας θα μεταβληθεί πολύ σύντομα σε έναν πραγματικό "ζωγράφο του φωτός", χρησιμοποιώντας ένα μέσο -το φως- ως κύρια πηγή της καλλιτεχνικής του δύναμης, που θα εκδηλωθεί σε ένα μεγάλο τμήμα της καλλιτεχνικής του παραγωγής από τη δεκαετία του `60 και ύστερα. Μια διαδρομή που σημαδεύεται από έργα με αναπαραστατική διάθεση και στα οποία το αντικείμενο έμεινε σχεδόν αλώβητο, μένοντας σε όψεις ενός κυρίαρχου βλέμματος με υπαινιγμούς στην καθημερινή όψη των πραγμάτων, που είναι ο ζωτικός χώρος του ανθρώπου παρά τη μόνιμη σχεδόν απουσία του. Το φως, στην πραγματικότητα, αντικειμενικοποιεί το χώρο και αποτελεί σε γενικές γραμμές το μέσο μιας χωροταξικά δομημένης εικαστικής επιφάνειας, ενώ παράλληλα προσδίδει στο σύνολο την αίσθηση ενός κλιματολογικού φαινομένου, περιγράφοντας με τόλμη την υπερβατική σχέση του ανθρώπου με το φυσικό περιβάλλον. Η ατμοσφαιρικότητα του χώρου είναι εντυπωσιακή και ο χώρος είναι γενικά ρευστός και διάφανος και ο θεατής μένει με την εντύπωση ότι τα αντικείμενα βρίσκονται σε διαρκή και αέναη κίνηση ως δηλωτικά του χρόνου και της αποκαλυπτικής λειτουργίας του στα ορατά πράγματα, παραπέμποντας στην γνωστή ρήση του Ηράκλειτου "τα πάντα ρει". Η τάση του ζωγράφου για παραμόρφωση των μοτίβων σε συνδυασμό με τη συνθετική ελευθερία του συνόλου δείχνει να υπονομεύει τη φαινομενική τάση για μίμηση της πραγματικότητας. Το αποτέλεσμα των σχέσεων του ζωγράφου με την υπαιθριστική ζωγραφική και τους συμβολισμούς της, όπου τα μικροσκοπικά μοτίβα συμπλέκουν με τις μεγάλες επιφάνειες ποικίλων χρωματικών αποχρώσεων, οδηγούν τη σύνθεση προς ένα είδος διακοσμητικότητας. [...]
Μιλτιάδης Μ. Παπανικολάου
Καθηγητής της ιστορίας της τέχνης στο Α.Π.Θ.
Ο Τάκης Μαυρωτάς γεννήθηκε στην Αθήνα το 1959. Αποφοίτησε από το Πάντειο Πανεπιστήμιο, Τμήμα Κοινωνικών Επιστημών, όπου έκανε τη διδακτορική του διατριβή με θέμα "Το σώμα του έρωτα και του θανάτου στη νεοελληνική ζωγραφική". Εργάστηκε στο γραφείο του καθηγητή Γ. Π. Σαββίδη και μετά το 1988 στο πολιτιστικό Ίδρυμα Πιερίδη, καθώς επίσης και στο Δημοσιογραφικό Οργανισμό Λαμπράκη ως εικαστικός συντάκτης. Είναι Διευθυντής Εικαστικού Προγράμματος του Ιδρύματος Β. & Μ. θεοχαράκη. Έχει διατελέσει διευθυντής του Ιδρύματος Πιερίδη και μέλος του Δ.Σ. της Εθνικής Πινακοθήκης, του Ελληνικού Φεστιβάλ, του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου Δελφών, της Εθνικής Επιτροπής Χορηγιών του Υπουργείου Πολιτισμού, της Εταιρείας Ελλήνων Τεχνοκριτικών (Α.Ι.CA.).
Έχει επιμεληθεί πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις: "Όψεις μιας μεγάλης Ελλάδας" του Enzo Crea στο Μορφωτικό Ίδρυμα Εθνικής Τραπέζης, 1987, "Απολογισμός μιας Συλλογής του Μορφωτικού Ιδρύματος Εθνικής Τραπέζης" στην Εθνική Πινακοθήκη, 1988, "Αναδρομική έκθεση Δημήτρη Μυταρά" στην Πινακοθήκη Πιερίδη, 1989, "Μεσαιωνική Κυπριακή κεραμική 13ος-16ος αιώνας" στο Σπίτι της Κύπρου, Αθήνα, 1990, και ακολούθως στο Παλαιό Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης και στο Μέγαρο Τόκου-12η Εφορεία Βυζαντινών Αρχαιοτήτων, "Δημήτρης Μυταράς - Χρίστος Καράς" στη Metropolis Art Galleries, Νέα Υόρκη, 1991, "Θησαυροί της Αρχαίας Κυπριακής Τέχνης" στο Σπίτι της Κύπρου, 1991, "Συλλογή Β. Φρυσίρα" στην Πινακοθήκη Πιερίδη και στο Πνευματικό Κέντρο του Δήμου Αθηναίων, 1991, "Νέοι Σύγχρονοι Έλληνες Δημιουργοί" στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, 1992, "Συλλογή Β. Φρυσίρα" στα Νεώρια Χανίων, 1993, "Πηλός και πλαστική δημιουργία" στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, 1993, και ακολούθως στην Πινακοθήκη Πιερίδη, στο Δημοτικό Κέντρο Τεχνών Λευκωσίας και στη Βασιλική του Αγίου Φραγκίσκου Ρεθύμνης, 1994, "Σύγχρονη Ελληνική Ζωγραφική-Συλλογή Β. Φρυσίρα" στη Θεσσαλονίκη, 1994, "Σύγχρονη Κυπριακή Τέχνη - Τράπεζα Κύπρου", HELEXPO Θεσσαλονίκης, 1994, "Κύπρος - 9000 χρόνια πολιτισμού" στη Σύνοδο Κορυφής της ΕΟΚ στην Κέρκυρα, 1994, "Κύπρος - 9000 χρόνια πολιτισμού" στη Βουλή των Ελλήνων, 1996, "Μεταπολεμική πρωτοπορία στην Ελλάδα" στη Δημοτική Πινακοθήκη Ρόδου, 1996, "Κυπρίων πλους" στο Ίδρυμα Μαμιδάκη, Άγιος Νικόλαος Κρήτης, 1996, "Δημήτρης Σακελλίων" στην Πινακοθήκη Πιερίδη, 1998, "Ο ανθρωποκεντρικός χαρακτήρας στη Ζωγραφική του Αλέκου Φασιανού", στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, 1998, "Παναγιώτης Τανιμανίδης" στην Πινακοθήκη Πιερίδη, 1999, "Κυπριακές Αρχαιότητες από το Μουσείο του Ιδρύματος Πιερίδη", στην Πινακοθήκη Πιερίδη, 1999, "Συλλογή Γιάννη Κυνηγόπουλου", στη Σύρο, 1999, "Takis - Chryssa" στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, 2000, "Γιάννης Αδαμάκος" στην Πινακοθήκη Πιερίδη, 2000, "Συλλογή Κέντρου Σύγχρονης Εικαστικής Δημιουργίας Ρεθύμνης", στην Πινακοθήκη Πιερίδη, 2000, "Γιώργος Ξένος" στην Πινακοθήκη Πιερίδη, 2001, "Αρχαία Κυπριακή Τέχνη", στο Μουσείο Πιερίδη, στην Αθηναΐδα, 2001, "Ολυμπισμός και Τέχνη - Συλλογή του Ολυμπιακού Μουσείου της Λοζάννης", στην Αθηναΐδα, 2002, "Ζωγραφικός και Αρχιτεκτονικός χώρος - Φασιανός - Παπαϊωάννου" στην Αθηναΐδα, 2003, "Η Κληρονομιά του Απόλλωνα" στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, 2003, "Βήματα Ζωής" της Χριστίνας Σαραντοπούλου στην Πινακοθήκη Πιερίδη, 2003, "Οι γείτονές μας" στην Αθηναΐδα, 2004, "Κίονες και πεσσοί" στο Ευρωπαϊκό Πολιτιστικό Κέντρο Δελφών, 2005, "Με το φακό στραμμένο στις Κυκλάδες" στο Μουσείο Κυκλαδικής Τέχνης, 2005, κ ά.
Ο Βασίλης Θεοχαράκης γεννήθηκε στον Πειραιά με καταγωγή από την Κίσαμο Χανίων και είναι απόφοιτος της Νομικής Σχολής του Πανεπιστημίου Αθηνών. Επιτυχημένος επιχειρηματίας και πρόεδρος των εταιρειών του Ομίλου Θεοχαράκη. Καταξιωμένος ζωγράφος, μαθητής του μεγάλου ζωγράφου Σπύρου Παπαλουκά, με πολλές ατομικές και ομαδικές εκθέσεις στην Ελλάδα και στο εξωτερικό. Τελευταίο επίτευγμά του είναι το "Ίδρυμα Εικαστικών Τεχνών & Μουσικής Β. & Μ. Θεοχαράκη". Έχει τιμηθεί από τη Γαλλική Δημοκρατία με τον τίτλο του Ιππότη της Λεγεώνας της Τιμής και από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Κωνσταντινουπόλεως με τον τίτλο του Άρχοντα Χαρτουλάριου.
