Για πολλοστή φορά τα τελευταία χρόνια, το ασφαλιστικό βρίσκεται στο επίκεντρο των εξελίξεων. Και, σίγουρα, δεν θα είναι η τελευταία. Η αίσθηση ότι, στο πεδίο αυτό, τίποτα δεν είναι σταθερό και όλα μπορούν να ανατραπούν, ξανά και ξανά, είναι καταστροφική. Διαμορφώνει οικονομικές, κοινωνικές και πολιτικές συμπεριφορές που έχουν εκρηκτικό αντίκτυπο στην ιδιωτική ζωή των πολιτών και στη δημόσια ζωή του τόπου. Πόσες φορές ακόμα θα εξουθενωθούν όλοι, επειδή το πολιτικό σύστημα αρνείται να λάβει αποφάσεις που θα εδραιώσουν μια σχετική βεβαιότητα και εμπιστοσύνη, και δεν θα μετατρέπουν τους ασφαλισμένους σε μπαλάκι του πινγκ πονγκ, που ο καθένας το στέλνει στον επόμενο, με αποτέλεσμα να επιδεινώνονται ακόμα περισσότερο οι συνθήκες;

                Στο μεταξύ, εμπεδώνεται η αίσθηση ότι η κοινωνία παγιδεύτηκε και παγιδεύεται όλο και πιο έντονα, με την έννοια ότι οι δυνατότητες να ξεπεράσει το πρόβλημα διαρκώς λιγοστεύουν. Για να βρεθεί μια σταθερή λύση, χρειάζεται μια νέα Κοινωνική Συμφωνία, που δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς συλλογική αναγνώριση λαθών και συλλογική ανάληψη ευθυνών για τις νέες επιλογές. Όσο κατανοητές και αν είναι οι δικαιολογίες και τα προσχήματα που παρουσιάζονται από κάθε πλευρά, αν μείνει κανείς σε αυτά, το αποτέλεσμα είναι άλλο ένα μεγάλο κοινωνικό πλήγμα για τους ασφαλισμένους και για τη χώρα.

***

Ο Τάσος Γιαννίτσης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1944, σπούδασε στο Πανεπιστήμιο Αθηνών (1962-1969) και στο Ελεύθερο Πανεπιστήμιο του Βερολίνου (1969-1974), και είναι καθηγητής στο Οικονομικό Τμήμα του Πανεπιστημίου Αθηνών. Στο επίκεντρο των επιστημονικών του εργασιών βρίσκονται τα θέματα της αναπτυξιακής θεωρίας και πολιτικής, τα προβλήματα της ελληνικής οικονομίας, τα διεθνή οικονομικά, θέματα ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης και τα οικονομικά της τεχνολογίας.

                Έχει αναλάβει διάφορες θέσεις σε επιστημονικούς και δημόσιους ή ιδιωτικούς οργανισμούς, διετέλεσε σύμβουλος στο Υπουργείο Εθνικής Οικονομίας το 1982-1986, Πρόεδρος του Συμβουλίου Οικονομικών Εμπειρογνωμόνων στην Οικουμενική κυβέρνηση Ζολώτα, και επί υπουργίας Γ. Γεννηματά, την περίοδο 1993-1994. Υπήρξε μέλος της Επιτροπής Αγγελόπουλου (1994), διετέλεσε οικονομικός σύμβουλος των πρωθυπουργών Ανδρέα Παπανδρέου (1994-1995) και Κώστα Σημίτη (1996-2000), και ανέλαβε διαδοχικά ως Υπουργός Εργασίας-Κοινωνικών Υπηρεσιών (2000-2001), Αναπληρωτής Υπουργός Εξωτερικών (2001-2004) και Υπουργός Εξωτερικών (Φεβρουάριος-Μάρτιος 2004). Από τον Δεκέμβριο του 2009 μέχρι τον Νοέμβριο του 2011, διετέλεσε Πρόεδρος της Ελληνικής Εταιρίας Πετρελαίων (ΕΛ.ΠΕ. Α.Ε.) και, από τον Νοέμβριο του 2011 μέχρι τον Μάιο του 2012, Υπουργός Εσωτερικών στην κυβέρνηση του Λουκά Παπαδήμου.

                Έχει δημοσιεύσει πολλά βιβλία για θέματα οικονομίας και πολιτικής, και μεγάλο αριθμό άρθρων για θέματα οικονομικά, κοινωνικά και πολιτικά.

                Από τις εκδόσεις Πόλις κυκλοφορούν επίσης τα βιβλία του:

❖Διαδρομές στη σιωπή

❖Η Ελλάδα και το μέλλον: Πραγματισμός και ψευδαισθήσεις

❖Το ασφαλιστικό (ως ορφανό πολιτικής) και μια διέξοδος

❖Η Ελλάδα στην κρίση