«Δεν επιτρέπεται να έχετε τρύπες σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου. Βάζετε σε κίνδυνο ολόκληρη την πόλη.» Ένας παράξενος ξενοδόχος υποδέχεται ένα νεαρό ζευγάρι σε ένα δωμάτιο ξενοδοχείου χωρίς φως, παράθυρο και θέρμανση. Τους ζητά να μιλούν χαμηλόφωνα και, φεύγοντας, κλειδώνει την πόρτα. Το κτίριο αρχίζει σταδιακά να καταρρέει. Μέσα σε αυτή την αινιγματική συνθήκη, η πραγματικότητα και το παράλογο, η μνήμη και το ασυνείδητο, η αλήθεια και το ψέμα μπλέκονται. Οι νέοι στην προσπάθειά τους να αντέξουν το αβέβαιο παρόν, βιώνουν έναν έρωτα απαγορευμένο και αναδημιουργούν το παρελθόν, πραγματικό ή φανταστικό, από τον παράδεισο ως την κόλαση. Το αλλόκοτο ερωτικό τους παιχνίδι κορυφώνεται σε ακραίες μορφές. Η παράσταση αξιοποιεί τον σουρεαλιστικό κόσμο και τα γλωσσικά παιχνίδια του κειμένου, εστιάζει στην υπαρξιακή αγωνία, στη δυσκολία της επικοινωνίας και στον χαοτικό κόσμο μέσα στον οποίο μια νέα γενιά προσπαθεί να επαναστατήσει.
«L’ amour fou est la nuit des éclairs.» — André Breton