Η αληθινή λειτουργία της επίφυσης, του τρίτου ματιού, του μυστηριώδους αυτού αδένα, αποτέλεσε σημείο παρατήρησης και έρευνας από τους φιλόσοφους και πνευματικούς μύστες τις αρχαιότητας καθώς και από τους σύγχρονους επιστήμονες.
Οι αρχαίοι Έλληνες πίστευαν ότι η επίφυση ήταν ο σύνδεσμος των Βασιλείων της Σκέψης.
Η επίφυση είναι μέρος ενός κυκλώματος που μεταφράζει όλα τα οπτικά μηνύματα που λαμβάνονται μέσω του αμφιβληστροειδούς χιτώνα. Αυτό οφείλεται στο ότι η επίφυση είναι ο μόνος αδένας του σώματος που περιέχει φωτοευαίσθητα κύτταρα που καθιστούν τον ενδοκρινή αδένα φωτοευαίσθητο. Ενεργοποιείται από το Φως και ελέγχει τους διάφορους βιορυθμούς του σώματος. Συνεργάζεται με τον αδένα `υποθάλαμος` που είναι ο ρυθμιστής διαφόρων καταστάσεων του σώματος όπως δίψα, πείνα, σεξουαλική επιθυμία και το βιολογικό ρολόι που καθορίζει την διαδικασία της γήρανσής μας.
Η αφύπνιση της επίφυσης δίνει την αίσθηση μιας πίεσης στη βάση του εγκέφαλου, που είναι αποτέλεσμα της ένωσης με μια ψηλότερη συχνότητα.
Η επίφυση ή κωνάριο είναι λοιπόν η κεραία του ανθρώπινου σώματος. Είναι το όργανο που προσλαμβάνει και καταγράφει τις ενεργειακές μεταβολές της έντασης του φωτός, των γεωμαγνητικών πεδίων, του ηλεκτρικού φορτίου της ατμόσφαιρας, των βαρομετρικών πιέσεων, της θερμοκρασίας κ.λ.π, του έξω κόσμου και τροποποιεί και ρυθμίζει τις εκκρίσεις ανάλογα με τις μεταβολές αυτές.

[Απόσπασμα από το κείμενο στο οπισθόφυλλο της έκδοσης]